Sadhu zastanawia się, dlaczego znalazł się właśnie tutaj: w tej chwili i w takiej formie. Rozważanie tego problemu zajmuje większość jego aktywnego życia.
Sadhu to hinduski wędrowny asceta, sannjasin, żyjący w świątyniach, jaskiniach oraz lasach na terenie Indii i Nepalu.
Najczęściej utrzymuje się z jałmużny. Nosi splecione włosy, zwane dźata. Często półnagi lub odziany w kolorze ochry, symbolizującym wyrzeczenie się. Dąży swoim życiem do osiągnięcia wyzwolenia.
Kumbha Mela, zlot Sadhus, to hinduskie święto, odbywające się co kilka lat. Maha Kumbhamela, która w 2001 r. obchodzona była u zbiegu świętych rzek Gangesu i Jamuny, okazała się największym zgromadzeniem ludzkim w historii.
W modlitwach uczestniczyło wówczas około 60 mln pielgrzymów z całego świata.
W starożytnym Egipcie brak pracy oznaczał utratę celu. Zarówno dla wolnych Egipcjan jak i grupy niewolników pałacowych nadmiar wolnego czasu stanowił pokusę do myślenia, co mogło przerodzić się w bunt albo – co gorsza – zwątpienie. Dlatego budowano piramidy.
Dziewiętnastowieczna rewolucja przemysłowa wywołała przezorną reakcję części angielskiej klasy robotniczej. Luddyści (zwolennicy Neda Ludda) obawiając się utraty swoich miejsc pracy, niszczyli maszyny przemysłowe. Praca była dla nich synonimem wysiłku.
Pomimo oficjalnie powszechnej informatyzacji i automatyzacji pracy, jakże wiele z niewolniczej mentalności luddystów pozostało w nas do dziś.
Dioklecjan (240-313/6) znalazł ideologiczne i propagandowe oparcie swej władzy w powrocie do starych kultów i umacnianiu obyczajów przodków. Chciał wspierać tradycyjne, rzymskie wartości oraz kultywować starą religię.
Zwalczał najpierw manichejczyków a następnie chrześcijan. Wydał edykt nakazujące spalenie świętych ksiąg oraz pozbawienie stanowisk chrześcijan sprawujących funkcje publiczne w Cesarstwie.
W każdej, nawet najbardziej formalnej procedurze jest część oficjalna i część domniemana. Prawo nigdy nie jest dosłowne — inaczej niemożliwa byłaby jego interpretacja. Nie można ogłosić wyroku, używając jedynie literalnych zwrotów z Kodeksów.
Vincent van Gogh - Kościół w Auvers-sur-Oise, 1890
Gdy maluję pejzaż, pragnę, aby to był nie jakiś drobnomieszczański smętek, ale coś co wyraża mój ból, cierpienie kogoś, kto nie ma miejsca w społeczeństwie i nigdy go nie będzie miał. Patrząc na wierzby, widzę ich bezpośrednie piękno, muzykę, świeżość, smutek i melancholię, i te uczucia wyrażam w indywidualny, a przez to bliski każdemu człowiekowi sposób.
Południe wciąż nie jest w pełni nasłonecznione, gdy Północ nie zdążyła się jeszcze wychłodzić. Dodatkowym czynnikiem stabilizującym jest nagrzany w okresie letnim Ocean Atlantycki.
Babie lato to również nazwa nici pajęczych, które w pogodne dni jesienne unoszą się w powietrzu. Na tych cienkich nitkach pająki, które je uprzędły, przenoszą się na mniejsze i większe odległości. Wędrówki mają związek z szukaniem schronienia na zimę.
Żaden obiekt, nawet światło emitowane z wnętrza horyzontu zdarzeń, nie jest w stanie opuścić tego obszaru. Wszystko, co przenika przez horyzont zdarzeń od strony obserwatora, znika.
Bazylika Matki Boskiej Królowej Pokoju w Jamusukro
Bazylika Matki Boskiej Królowej Pokoju w Jamusukro (Basilique de Notre Dame de la Paix de Yamoussoukro) – według Księgi Rekordów Guinnessa to największa chrześcijańska świątynia na świecie.
Koszt budowy Bazyliki wyniósł 300 mln dolarów, całkowita powierzchnia 30 tys. m², wysokość 158 metrów.
W bazylice jest 7 tys. miejsc siedzących, a docelowo zmieści się 11 tys. ludzi. Zbudowana została z włoskiego marmuru i ozdobiona współczesnymi witrażami pochodzącymi z Francji.
Kopia Watykanu w sercu afrykańskiej dżungli
Budowa Bazyliki budziła wiele kontrowersji. Pod dyskusję poddawano jej położenie w środku afrykańskiego buszu, na ubogim terenie, gdzie jedynie mniejszość mieszkańców ma dostęp do bieżącej wody i udogodnień sanitarnych. Papież Jan Paweł II, podczas swojego pobytu w 1990 roku w Jamusukro, położył kamień węgielny pod budowę nowego szpitala. Budowa szpitala była warunkiem, od którego papież uzależnił również swój udział w konsekracji Bazyliki. Jednakże skończyło się na położeniu kamienia, a szpital do dziś nie został wybudowany.
Lete (Leta) — w mitologii greckiej jedna z pięciu rzek świata zmarłych Hadesu. Wypicie wody z niej powodowało całkowitą utratę pamięci. Lete przepływała przez ciemną grotę Hypnosa – boga snu, a jej brzegi porośnięte były makami oraz innymi hipnagogicznymi roślinami.
Wypicie wody z rzeki zapomnienia miało określone skutki w zależności od doczesnych zasług duszy. Bohaterowie i herosi — prowadzący cnotliwe życie — oczyszczali się w ten sposób ze smutków i bólu ziemskiego życia w drodze na Pola Elizejskie.
Inni pili z rzeki za karę, aby nie pamiętać kim w przeszłości byli, gdyż czekała ich jednostajna i monotonna, wieczna praca na asfodelowych łąkach.
Zwoje znad Morza Martwego – odnajdywane w latach 1947-1956 na pustyni w Izraelu, wcześniej przeleżały dwa tysiące lat ukryte w grotach skalnych. Metoda radiowęglowa 14C określa ich powstanie na okres od połowy III w. p.n.e. do I w. n.e.
Spisane zostały przez Esseńczyków – którzy pod względem nauczania byli poprzednikami Jezusa oraz pierwszych Chrześcijan. Najbardziej znana część zwoju oznaczona jako 7Q5 zawiera fragment Ewangelii.
Autonomiczna Republika Góry Athos (Święta Góra Athos) – to górzysta część Półwyspu Chalcydyckiego w północnej częsci Grecji, która jest zamieszkiwana i zarządzana wyłącznie przez mnichów prawosławnych płci męskiej (powierzchnia: 390 km²). Republika Athos uznawana bywa za odrębny twór państwowy w Unii Europejskiej i jest wyłączona z Układu z Schengen.
Od 1060 roku na terenie Republiki Athos obowiązuje ścisły zakaz wstępu dla kobiet, niezależnie od ich deklarowanego wyznania, przekonań czy narodowości. Statki turystyczne, na pokładzie których znajdują się kobiety, nie mogą zbliżyć się do linii brzegowej Republiki Athos na odległość mniejszą niż 500 metrów. Aby nie prowokować wyobraźni pobożnych mnichów widokiem kopulacji, nawet zwierzęta hodowlane na półwyspie są tylko i wyłącznie płci męskiej.
Wg ostatnich ocen Episkopatu Polski, spośród deklarowanych 85% katolików w Polsce, szacowane 60-70 procent aktywnie uczestniczy przynajmniej raz do roku w sakramenciepokuty. Ponad połowa Polaków regularnie powierza swoje najskrytsze grzechy uszom przebaczających duchownych.
Ciągłość rozgrzeszeń przerywanych momentami grzesznego życia, regularne powroty do tych samych występków oraz powielanie treści deklarowanych win — to wszystko choć kłóci się to z logiką konsekwencji, może stanowić siłę motywującą, bodziec, impuls do działania.
Jest to ważne zwłaszcza we współczesnych czasach, w których imperatyw aktywnego życia stał się najistotniejszym elementem popkulturowego wzorca, twierdzą zgodnie psychologowie i statystycy przeprowadzający badanie.
Więcej: Papierz Grzegorz I podzielił korzyści uzyskiwane z symonii na trzy klasy:
munus a manu (korzyści materialne) – wszelkie wartości pieniężne, dobra ruchome i nieruchome oraz prawa i przywileje skutkujące napływem bogactwa;
munus a lingua (korzyści wynikające z poparcia) – słowne poparcie, publiczne pochwały, wspieranie w awansie;
munus ab obesquio (oddawanie czci) – oddawanie czci itp.
Sadhu to hinduski wędrowny asceta, sannjasin, żyjący w świątyniach, jaskiniach oraz lasach na terenie Indii i Nepalu.
